Ayet 1

قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِۙ

De ki: İnsanların Rabbine sığınırım.

Ayet 2

مَلِكِ النَّاسِۙ

İnsanların malikine,

Ayet 3

اِلٰهِ النَّاسِۙ

İnsanların (gerçek) ilahına;

Ayet 4

مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِۙ

'Sinsice, kalplere vesvese ve şüphe düşürüp duran' vesvesecinin şerrinden.

Ayet 5

اَلَّذ۪ي يُوَسْوِسُ ف۪ي صُدُورِ النَّاسِۙ

Ki o, insanların göğüslerine vesvese verir (içlerine kuşku, kuruntu fısıldar);

Ayet 6

مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ

Gerek cinlerden, gerekse insanlardan (olan her hannas'tan Allah'a sığınırım).